صورت سرخ
امروز صورتی گلگون مرا به خود جلب کرد
بی اراده بر آن بوسه زدم
فریاد کشید :
چه در سر داری ؟
چه در سر داری ؟
چه در سر داری ؟
چه در سر داری ؟
این رنگ سرخ ، ضرب سیلی روزگارست
فریاد زدم :
این بوسه مرحم درد آبرو داریست
این بوسه مرحم درد آبرو داریست
این بوسه مرحم درد آبرو داریست
این بوسه مرحم درد آبرو داریست
+ نوشته شده در سه شنبه دوازدهم مهر ۱۳۹۰ ساعت 9:35 توسط خرس خوانسار
|
این تار نگار هویت شهر مرا به نیکی کوک می کند